เอาบุญมาฝากจ้า

posted on 15 Oct 2017 19:54 by nudeeroad in Diary

ประการแรก : หากคุณ Mew catty แวะเข้ามานะ

กลับไปอ่านคอมเม้น ไดอารี่หน้าเก่านิสนึงนะคะ จะไปคอมเม้นที่บลอคคุณ Mew แต่มันเข้าไม่ได้น่ะ

...

เมื่อศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ ที่ผ่านมา ไปปฏิบัติธรรมที่วัดอัมพวัน จ.สิงห์บุรี

ก็ไม่รู้ว่าอะไรเป็นปัจจัยที่ยอมรับนับถือหลวงพ่อจรัญ

นับถือท่านโดยไม่ได้เคยไปกราบท่านเลย อยากไปปฏิบัติมาก แต่ตอนนั้นกลัวผี

คือ ความกลัวผี มันขึ้นสมอง จนไม่กล้าไปนอนวัด ประกอบกับ ไกลด้วย

จนวันหนึ่ง ได้รู้จักกับน้องคนนึง เค้าบอกว่า ไปเถอะ ที่นี่ปฏิบัติดีมาก

เรื่องผีสางไม่ต้องกลัว เพราะเค้าไม่ได้จัดให้นอนคนเดียว นอนขั้นต่ำห้องละ 8 คน

ยิ่งหน้าเทศกาล คนไปเยอะ ก็นอนรวมในศาลา เป็นร้อยคนเลยล่ะ

ก็ตัดสินใจไปเลย ณ บัดนั้น

ไปถึง ก็รู้สึกเสียใจ เสียดาย กับความช้า ความกลัวเรื่องไม่เป็นเรื่องของตนเองมาก

นับถือท่านมาตั้งแต่ท่านยังหนุ่ม กิตติศัพท์คือท่านเทศน์ตรง สอนตรง ดุ

แต่วันที่ได้ไปกราบท่าน ท่านชราภาพมากแล้ว เป็นโรคประจำตัว ที่ทำให้ท่านเปลี่ยนรูปลักษณ์ไปอย่างมาก

รูปลักษณ์นั้น ละม้ายคล้ายยายมาก จนนึกว่า ท่านอาจเป็นพี่น้องกันเลยทีเดียว

ก็ยิ่งบังเกิดความคุ้นเคย ความเลื่อมใสศรัทธา ประกอบกับความสงสารท่าน

ท่านไม่สบาย ชรามากแล้ว แต่ท่านก็ยังต้องลงมาต้อนรับประชาชนที่ศรัทธาท่านตามเวลาที่กำหนด

หากเป็นพระเจ้าอาวาสวัดอื่น ท่านอาจได้พักผ่อนสบายแล้ว

แต่ด้วยทุกคนที่มาวัดนี้ ต่างต้องการมากราบท่าน มาชมบุญบารมีท่าน

...

ในครั้งแรกที่ไปนั้น ไปด้วยความเลื่อมใสศรัทธาโดยแท้

แต่การไปครั้งที่ 2 เกิดจาก วันที่ข้าพเจ้าว่างงาน จะ 2 เดือนแล้วที่ปกปิดพ่อแม่

ไม่อยากเลยที่จะต้องกลับบ้านปีใหม่ด้วยความหมองเศร้า เพราะยังไม่ได้งาน

แล้วจู่ๆ มาสไบสีขาว สำหรับชุดปฏิบัติธรรมก็โล่งหล่นลงมา ไม่รู้มายังงัย

ข้าพเจ้าจึงตั้งจิตไปยังทิศเหนือ อธิษฐานขอพรจากหลวงพ่อท่าน ขอให้ได้ข่าวงานก่อนปีใหม่

วันรุ่งขึ้น ข้าพเจ้าก็ได้รับติดต่อให้ไปคุยรายละเอียด และตกลงเริ่มงานกลางเดือนมกราคม

ข้าพเจ้ายินดีมาก สิ่งแรกที่ทำคือ ชวนแม่ ไปปฏิบัติ สวดมนต์ข้ามปีที่วัดอัมพวัน

แม่และน้องชายยินดีไป เป็นครั้งแรกที่พวกเราไม่ได้อยู่บ้านตอนปีใหม่

ก็เป็นช่วงปลอดโปร่งที่สุดแล้วล่ะ ที่จะไปปฏิบัติธรรมได้ หลังจากนั้นก็ติดภารกิจงาน

และอีกครั้งที่ไปเพราะว่าจะไปขอพรท่าน ว่างงานอีกแล้ว จะหนึ่งเดือนแล้ว

ไปกราบท่าน แล้วบังเอิญมาก ที่เป็นช่วงครบรอบวันมรณะของท่าน

ซึ่งในช่วงที่ท่านมรณะก็เป็นอัศจรรย์ที่ข้าพเจ้าต้องการจะไปปฏิบัติธรรมที่วัดอัมพวันให้ได้

ตอนนั้น ข้าพเจ้าไม่ได้ทราบข่าวเลยว่าท่านอาพาธเข้าโรงพยาบาลอยู่

ข้าพเจ้าอยากไปตั้งแต่วันที่ 8 มกราคม 59 แต่ติดงาน จึงเลื่อนมาเป็นวันที่ 21 กรกฎาคม

วันนั้นเมื่อไปถึง มีคนถามว่า มารับท่านเหรอ

ข้าพเจ้าอึ้ง สอบถาม จึงทราบว่า ท่านมรณะแล้ว จะกลับมาวัดในวันนี้

เท่านั้นล่ะ ข้าพเจ้าร้องไห้เลย รู้แล้วว่าทำไมจึงอยากมานัก น้องไม่มาส่ง ยังจะมารถเมล์เอง

นั่นเป็นการปฏิบัติให้ท่าน ในช่วงเวลาสุดท้ายของท่าน ในฐานะลูกศิษย์ของท่านคนหนึ่ง

...

สำหรับครั้งนี้ที่ไป ก็เพราะตั้งคำสัตย์ว่า หากมีวันหยุดติดกัน ศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ จะไปปฏิบัติ

เมื่อตั้งคำสัตย์แล้ว อย่างไรก็ต้องไป และก็เป็นการเดินทางลำพัง โดยรถทัวร์เป็นครั้งแรก

ไมได้ยากลำบากอย่างที่กลัว สนุก ตื่นเต้น ผจญภัยเล็กๆ ที่ราบรื่นดี

การปฏิบัติครั้งนี้ ได้ข้อคิด ได้ความเข้าใจการกรรมฐานขึ้นมาอีกระดับ

การเดินจงกรม สำคัญ เพราะเป็นการฝึกให้จิตบังคับการกระทำ

การจะก้าวเท้าให้ไปตามจิต ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย หากไม่มีสมาธิ ร่างกายจะนำจิตใจ

การฝึก ก็เพื่อให้จิตไม่ฟุ้งซ่าน จิตเป็นปกติ ไม่เป็นจิตเภท ไม่คลุ่มคลั่งควบคุมตัวเองไม่ได้ เมื่อเศร้าเสียใจ

เรื่องนี้เราไม่กลัวนะ แต่เรากลัวเราความจำเสื่อม เลอะเลือนตอนแก่ เพราะเราใช้สมองมามาก

การปฏิบัติในวันนี้ ก็เพื่อการแก่อย่างมีคุณภาพ เป็นคนแก่ที่แก่แต่อายุ ร่างกาย จิตใจ สมอง ยังแข็งแรง

สังเกตสิ มีพระที่สติไม่ดี สมองเสื่อมบ้างไหมล่ะ ยิ่งพระที่เก่งด้วยแล้ว ท่านความจำดีมาก สติไม่มีเลอะเลือน

ส่วนการนั่งสมาธิ ก็เป็นการฝึกการหายใจ ฝึกจิต สมอง ร่างกาย ให้ทำงานสัมพันธ์กัน เช่นกัน

การไปปฏิบัติ คือการฝึกตนให้รับกับความลำบาก ฝึกความอดทนอดกลั้นได้

คือ ก็คงยากนะ ที่เราจะไปลำบาก อดข้าว ไม่มีอะไรจะกิน แต่ฝึกไว้ก็ไม่เสียหลาย

อย่างน้อย สิ่งที่ได้เรียนรู้คือ คนที่ลำบากเค้าเป็นยังไง ได้รู้จักใจเค้าใจเรา

รู้สึกการประหยัด การเอื้อเผื้อ การให้ ความอดทน อดกลั้น ต่ออารมณ์ของเราเอง

จิตไม่ได้สงลเท่าไหร่หรอก เพราะติติงคนไปหลายคน ทั้งวาจาและกริยา

ครั้งนี้ไม่พบตัวอย่างที่ดี ที่ทำให้ยินดีได้ มีแต่คนสติหลุดเยอะเลย

ก็ต้องหันกลับมามองตัวเอง อย่าให้ใครมาว่าเราได้ว่าเราสติหลุดแบบเค้าเหลานี้

...

อิ่มละจ่ะ จะไปจัดห้อง แล้วก็นอนละอะ พรุ่งนี้อยากไปทำงานด้วยความสดใส

พรุ่งนี้แล้วดิ มาลุ้นกัน ว่าเราจะได้โชคมั้ย แอบฝันว่าจับปลาได้น่ะ ช้อนด้วยกระชอนที่ไม่ได้มีรูนะ

ปลาที่จับได้ เป็นปลาตัวน้อยๆ ปลาหางนกยูง สีสวยมาก สีม่วง สีชมพู สีหวานๆ ทั้งนั้น