เสียวแว๊บ...แอบกลัว

posted on 24 May 2017 22:21 by nudeeroad in Diary

ใกล้ถึงมงคลฤกษ์ ประเมินทดลองงาน แอบกลัวจัง ...

เนื้องานไม่กลัวนะ เต็มที่ แต่กลัวนิสัยไม่ดีของตัวเอง ที่ชอบขัด ^^

เหนื่อยใจกับการบริหารงานบุคคลของบริษัทนี้มาก จุดศูนย์รวมจิตใจอยู่กับผู้ชายคนเดียว

ข้าพเจ้าเองก็เช่นกัน รู้สึกดีกับพี่คนนี้ รู้สึกว่าเค้าจริงใจ คงเพราะเค้ายิ้มให้เราในวันแรกที่เริ่มงาน

ตอนนั้นยังไม่รู้จัก และไม่มีใครแนะนำให้รู้จัก ว่าคนนี้นะ เจ้าของ คนนี้นะ ที่เป็นคนตัดสินใจรับเราเข้ามา

แต่ก็ตัดสินใจแล้วล่ะ ว่าจะหางานใหม่ คงต้องเริ่ม ณ บัดนาวเลย รองรับไว้ เผื่อไม่ผ่านโปร

และถ้าเค้าไม่ปรับเงินให้ ก็คงจำเป็นต้องหางานใหม่อยู่ดี ต้องหาให้ได้ด้วย เพื่ออนาคตทางการเงิน

เหนื่อยๆ เพลียๆ ใจ มากมาย เด๋วว่าจะแว๊บไปเช็คเมล์ซะหน่อย แล้วก็จะไปรื้อ password เข้า face

ต้องเริ่มปฏิบัติการละ พักผ่อนมานานเกือบจะ 4 เดือน ต้องลุกเดินได้แล้ว

อึ๊บบบบ .....

อะอะ เล่านิดนึง กาลครั้งหนึ่งเมื่อเช้านี้

ตกหลุมค่า เข่าอ่อนยวบเลย เป็นการล้มที่ไม่มีใครสนใจ จนต้องเรียกร้องความสนใจ

คือเหมือนคนขาอ่อนแรง ทรุดฮวบลงไป แอบโป๊เลยล่ะ คือมันล้มไปข้างเดียว แต่อีกข้างยังตั้งไว้  ก็ 90 องศาเลย

แต่ดีนะ เดี๊ยนใส่กางเกงสเตย์ไว้ข้างใน ก็ไม่ได้เห็นขาอ่อนค่า และไม่มีบาดแผลใดๆ แค่ยากเย็นในการพยุงตัวเองลุกขึ้น

แล้วก็เดินต่อไป ขึ้นรถ 2 แภว ที่พอก้าวขึ้นไป มันก็ติดเลย คอนนั้นมี ปอ ด้วย แต่คิดว่า ปอ มันไม่ซิกแซก ช้า

ที่ไหนได้ ปอ วิ่งทิ้งห่างรถ 2 แถวไป 20 คันได้ แทบจะร้องไห้

นาฬิกาบอกเวลา 8 โมง ไม่เป็นไรจ้า ไปรถไฟรอบ 8.30 ละกัน

นาฬิกาบอกเวลา 8.20 นั่งไม่ติดละ เห็นมอเตอร์ไซด์ขับมา โบกสิคะ แล้วลงเลย

มอเตอร์ไซด์ชะลอตัวเหมือนจะรอ แต่เปล่า พอเราจ่ายเงินเสร็จ มันไปเลย เอิ่ม ถูกเทเป็นงี้เอง

ไม่มีมอไซด์ว่างสักคัน รถ 2 แถว ก็ทิ้งห่างไป 10 คันได้ ผ่านแยกพัฒนาการ ละลิ่ว

เดิน เดิน เดิน จนมีมอไซด์คันนึง ถามว่าไปไหม ดีใจม๊ากกกกกกก

แล้วก็เสียใจมาก เพราะไม่ทันรถไฟ แล้วยังต้องจ่ายค่ามอไซด์แพงกว่าทุกครั้งถึงเท่าตัว

เออ ฟาดเคราะห์ ล้างซวยไปละกันนะ ถือว่า จ่ายค่าบ่นให้ฟัง ระบายเครียด ที่ถูกมอไซด์คันนั้นเท

แล้วโชคก็เป็นของข้าพเจ้าบ้าง แอร์พอร์ตลิ้ง รอแค่ 2 ขบวน ได้รถเปล่ามารับค่า

สายไปครึ่งชั่วโมง ก็เลยต้องกลับค่ำกว่าปกติไปครึ่งชั่วโมง

ปล. พี่เค้าพูดให้ใจเสียคือ หลังวันที่ 29 ก็จบละ อดทนหน่อย

ซึ่งวันนั้นเป็นวันครบโปรพอดี ก็แอบกลัวว่า เค้าจะบอกเป็นนัยๆ ว่า ครบโปรก็จบ ไม่ต้องทำงานละ

เพราะฉะนั้น หางานใหม่ รอไว้ดีกว่า ศรศิลป์ไม่กินกัน มันอยู่ยากเนอะ YY

ประการแรก และ ประการสุดท้าย ...

ขอบคุณ https://www.youtube.com/watch?v=cN4H49p98VY

ที่ทำให้รู้จักเพลงนี้ กับเธอคนนี้ สุดยอด ต้นฉบับ เซ็กซี่เกริลสาวเกาหลีเลย

https://www.youtube.com/watch?v=znw-1lLkPbY

Comment

Comment:

Tweet