พักการใช้เนตที่บ้านและในโทรศัพท์ 1 เดือนจ้า เพราะงั้นจะอัพน้อยมั่ก (ต้องแอบ 55)

ชีวิตช่วงนี้ก็เรื่อยๆ ไม่มีนิยายรักหวานจ๊อยละ มีแต่อาการจ๊อยของใครบางคน

สงกะสัยว่า คงจะถูกเมียด่า 55

เห้อ ... กะว่าจะอ่อยหนุ่มรุ่นน้องสักกะหน่อย ดั๊นมีเมียแล้ว แงๆ

ตอนนี้ก็เหลือหนุ่มที่บังเอิญไปยิ้มหวานๆ ให้เค้าหน้าลิฟท์ ตามประสาคนอัธยาศัยดี เหอะๆ

คือวันนั้น ทักน้องในออฟฟิศหน้าลิฟท์ แล้วก็ชะโงกไปดูว่าหลังน้องคนนี้เป็นน้องที่ออฟฟิศด้วยป่าว

ด้วยความรื่นเริงที่มีเต็มเปี่ยม เลยเผื่อแพร่ยิ้มระรื่นไปให้ชายผู้นั้นด้วย เค้าก็งงๆ

ส่วนข้าพเจ้าก็มิได้คิดอะไร ก็แค่มองเพื่อนมนุษย์คนนึง

หลังจากนั้น เมื่อเจอะกัน ชายผู้นั้นก็จะมอง แต่ก็ได้แต่มอง มอง มอง ไม่รู้จะมองเพื่อ ???

แอบคิดถึงคุณดวงตะวันเนอะ ตอนที่เค้ามอง ม้อง มอง อยากถามเหมือนกันว่ามองอะไร ???

เค้าอาจตอบว่า มองคนนั่งโป๊ก็ได้นะ 55 แต่ไม่น่าจะใช่ เพราะตอนนั้นเค้ามองที่หน้า ไม่ได้มองต่ำ

คือ ข้าพเจ้าเป็นคนไม่ค่อยระวังตัว ลืมทุกทีเวลาใส่กระโปรง ก็เลยกลัวว่าจะเผลอนั่งโป๊

หน้าตาก็ไม่ได้สวยสะดุดตา หุ่นก็ไ่ม่ดี ผิวก็ดำ ด้ำ ดำ ก็เลยคิดว่าเค้ามองต่ำ ^^

คิดถึงช่วงเวลาที่แสนน่ารักตอนนั้น มันมีความสุข สนุก ได้อ่อย ได้กลั่นแกล้งคน ได้ยิ้มเยาะ 

ก็รู้สึกเศร้านะ ที่คุณยายบอกว่า เค้าไ่ม่ใช่เนื้อคู่ บุญเค้าไม่ถึงเรา เค้าสร้างบุญไม่ทัน

ส่วนเธอ ก็คุณลุงหมอดูบอกว่า อย่าเสียใจไปเลยนะ ไม่ใช่เนื้อคู่กัน คุณสูงกว่าเค้ามาก

เห้อ โชคชะตาที่แสนเศร้าของนางฟ้าน้อย ที่ไม่คิดจะตกสวรรค์เพื่อให้ได้เสพสมกับมนุษย์ู้ชาย

ก็ได้แต่รอว่า มนุษย์ผู้ชายที่รักเราเหล่านั้น จะสั่งสมบุญบารมีพอจะขึ้นมายืนเคียงคู่กับเราได้

อิอิ เลี่ยน จะอ๊อกแล้วสิ แต่มันคือความจริงที่อิงนิยาย อะนะ

...

พอสังเขปละ ขอกลับไปสู่โลกของการทำงานก่อน อยากกลับไปเล่นกับน้องแมวเร็วๆ

พรุ่งนี้จะตื่นมาสูดอากาศหน้าหนาว ลมหนาวเย็นๆ แสงแดดอุ่นๆ

คืนนี้ว่าจะแอบปล่อยหมาออกมาวิ่งเล่นรับลมหนาว

...

น้าเล็กกลับจากอเมริกา นัดกินข้าวที่เซนทรัลเวสเกทส์ อยากเจอก็แวะมานะ

:)

 

Comment

Comment:

Tweet